قالب وبلاگ

هاست لينوكس

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وب سايت و قالب وبلاگ

طراحي وب

شارژ ایرانسل

فال حافظ

تو عاشق موهای من بودی،وقتی که وا میکردمش تو باد..لعنت به این طوفان تلخی که ، اومدو تو دنیای من افتاد

پنجشنبه 7 اردیبهشت1391
م : ن : نازنین هدایت نژاد (helma)

مثنوی پاردوکس

این شونه های کوچکم، طاقت ندارن

سختی ِحرفای تورو، عادت ندارن

هی می گی و هی طعنه از دنیای نامرد

هی می گی و هی ....آه، قلبم میکنه درد..

تو گفتی و من قاصدکهارو شمردم

تو گفتی و من توی دستای تو مرُدم

امن یجیب المضطره...حتی دعایی؟؟!

الحق که عامو راس گفتن بی وفایی!

من شونه هامو نذر پاهای تو کردم

خوشبختیو نذر دو چشمای تو کردم..

تا کی از این زخم زبونا سیر میشی؟

اخر یه روزی طعمه ی تقدیر میشی

مردونگی و غیرت مولائیت کو؟!

مردی ولی اقا؟ بگو آقائییت کو؟

دست تموم ِشاپرکهارو بریدی!

حوا نبودم! پس چرا تو، سیب چیدی؟!

من درد ِ یک دنیا گناهو لمس کردم

حوا نبودم ، اشتباهو، لمس کردم

.

.

.

آقا اجازه؟ حرفهاتون خنده داره..

ما، پسر همسایمون چشم انتظاره!

شاید یه روزی من بگیرم دستهاشو...

آقا اجازه؟! خواب رفتی؟ زود پاشو..!

اصلا نمیدونم چرا هی مینویسم!

شکل ِ یه خودکار ِ تو دست ِچک نویسم!

با اینهمه من ، حرفهاتو دوس دارم

شلاق ِ توهین ِ نگاتو، دوس دارم!

گاهی فقط..این شونه ها، طاقت ندارن..

سختی ِ حرفای تورو، عادت ندارن...


                                                                              اردیبهشت 1391